Οι ήρωες, με τα ...κολάν !!!

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑ ΣΤΗ ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ

Έβλεπα ένα όνειρο χθες κι άκου ρε συ φίλε, τι βλέπει ο άνθρωπος στον ύπνο του… 

Ήταν (λέει), καμιά 150αριά -και βάλε- ανθρωπάκια με πράσινες …ρόμπες. Τώρα φορούσαν ρόμπες, ήταν οι ίδιοι …ρόμπες, δε ξέρω, θα σε γελάσω… Τέλος πάντων, αυτά τα ανθρωπάκια, ετοιμάζονταν (λέει) να πάνε σε μια …επείγουσα δουλειά. 

Τι δουλειά δεν ξέρω ακριβώς, (όνειρο λέμε, ήτανε), αλλά όλο «πονηρά» υπονοούμενα ήτανε μεταξύ τους κι όλο χάχανα και γελάκια κι απ’ ότι κατάλαβα (όσο κατάλαβα) πηγαίνανε σε «πονηρό» ραντεβουδάκι. Είχανε (λέει) να …τακτοποιήσουν (για να μη σας το πω …αλλιώς, δηλαδή), ούτε λίγο, ούτε πολύ, κάπου 11 εκατομμύρια (!!!) ανθρώπους (χαρά στο κουράγιο τους)… 

Και το πρόβλημά τους (κοίτα να δεις τώρα, κόλλημα στη λεπτομέρεια), ήταν... --->>>

...τι να φορέσουν… 

«κάτι ευκολοφόρετο» έλεγε ο ένας, «κάτι πλύνε-βάλε» ο άλλος κι όλο έβλεπαν και ξανάβλεπαν την γκαρνταρόμπα τους, όπου όλα ήταν πράσινα, εννοείται… 

Και δεν θα’ βρισκαν άκρη, αν ένας (μάλλον ο αρχηγός ήτανε) δεν έπαιρνε πρωτοβουλία: «…ρε ‘σεις, με είδατε τις προάλλες με το κολάν; δεν ήμουνα …πρώτος, ρε; άντε μη κολλάτε, βιαστείτε... έχουμε …αγώνα σήμερα ! έχουμε να σώσουμε (αλλιώς το είπε) τη χώρα… ας γίνουμε, ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΜΕ ΤΑ ΚΟΛΑΝ» !!!

Αυτό ήταν. Τους έπεισε με τη μια κι όρμισαν όλοι κι αρματώθηκαν με πράσινα …κολάν !!! 

ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ απ’ όλους, επέλεξε τελικά (άκουσον, άκουσον), να φορέσει …παντελόνια, ανυπάκουος στον αρχηγό. 

Κι αυτόν τον ένα (λέει), τον βάλανε στη γωνία, δεν του μιλούσε κανένας (όλοι μαζί και ο ψωριάρης χώρια, ένα πράμα) και δεν ξέρω κιόλας, επειδή κάποιοι λέγανε ότι «ο άνθρωπος είναι …βαρεμένος, που …φοράει παντελόνια !!!», μπορεί ήδη, τώρα που σας τα διηγούμαι αυτά, να τον έχουν ήδη στείλει, στο …Νησί (τη Σπιναλόγκα, ντε…) 

Δεν ξέρω, γιατί εγώ ύστερα ξύπνησα… κι άκου ρε συ φίλε, τι βλέπει ο άνθρωπος στον ύπνο του, πράγματα …κουφά δηλαδή, που ποτέ δε συμβαίνουν στην πραγματικότητα…