Αποσπάσματα, από αρθρο του Βαγγέλη Τριάντη στο «Hot Doc»
Τον Δεκέμβριο του 2003 έγινε μια σκανδαλώδης μεταβίβαση των μεταλλείων Κασσάνδρας
στη Χαλκιδική. Κεντρικός πρωταγωνιστής στην υπόθεση αυτή ήταν ο Χρήστος
Πάχτας. Ήταν η αρχή του τέλους για τον ίδιο και την παραμονή του στο
πλευρό του Κώστα Σημίτη.
Τα μεταλλεία της Κασσάνδρας εκμεταλλευόταν μέχρι τότε η εταιρία TVX hellas, θυγατρική της kinross. Οι δύο εταιρίες ζητούσαν απεγνωσμένα να απεμπλακούν από την επένδυση τους στην Ελλάδα. Μάλιστα, η TVX hellas είχε προχωρήσει σε κήρυξη πτώχευσης, επικαλούμενη χρέη ύψους 216.156.000 ευρώ προς >>>
τη μητρική εταιρία kinross, το ΙΚΑ, τα Δημοσία Ταμεία, τους εργαζομένους και τους προμηθευτές της.
Η αίτηση έγινε δεκτή στις αρχές Νοεμβρίου 2003 από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Ένα μήνα μετά, στις 13 Δεκεμβρίου 2003, το ελληνικό δημόσιο αγόρασε τα μεταλλεία Κασσάνδρας από την εταιρία TVX Hellas.
Το τίμημα της εξαγοράς ανήλθε σε 11 εκατ. ευρώ.
Την ίδια μέρα το ελληνικό δημόσιο μεταπώλησε τα μεταλλεία Κασσάνδρας στην εταιρία «Ελληνικός Χρυσός», θυγατρική της Ελληνική Τεχνοδομική ΑΕ.
Η εταιρία είχε ιδρυθεί μερικές μέρες πριν με μετοχικό κεφάλαιο που δεν ξεπερνούσε τα 60.000 ευρώ.
Με αποκλειστικούς μετόχους την ΑΚΤΩΡ, συμφερόντων Μπόμπολα, και τον Δημήτρη Κούτρα, γενικό διευθυντή της ΑΚΤΩΡ.
Είχε προηγηθεί η υπογραφή ενός «μνημονίου συνεργασίας» μεταξύ της ΑΚΤΩΡ, του Δημήτρη Κούτρα, της European Coldfields και της Clobal Mineral Resources. Ιδρυτής και μεγαλομέτοχος της European Coldfields ήταν ο ρουμάνος επιχειρηματίας Φρανκ Τίμις, ο οποίος έλεγχε και την clobal mineral Resources.
Το τίμημα της μεταπώλησης ήταν ακριβώς το ίδιο με αυτό της αγοράς, ενώ παράλληλα δόθηκαν στην Ελληνική Τεχνοδομική ΑΕ και άλλα 70 περιουσιακά στοιχεία των μεταλλείων.
Η πώληση έγινε απευθείας, χωρίς δημόσιο διαγωνισμό, όπως ορίζει το ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Έξι μήνες αργότερα η αξία των στοιχείων ενεργητικού των μεταλλείων εκτιμούνταν σε 408 εκατ. Ευρώ.
Στις 8 Ιανουαρίου 2004 η Βουλή κύρωσε τη συμφωνία. Η απόφαση έφερε την υπογραφή του κ. Πάχτα και ήταν ιδιαίτερα γαλαντόμα για τα συμφέροντα του κ. Μπόμπολα. Όχι όμως και για το ελληνικό δημόσιο. Ο στενός συνεργάτης του κ. Σημίτη χάρισε ουσιαστικά στην TVX 2,2 εκατ. ευρώ από βεβαιωμένους φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, ενώ το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε 11 εκατ. ευρώ για αποζημιώσεις των 472 απολυμένων της TVX και 28 εκατ. ευρώ για πρόγραμμα επανακατάρτισης των 350 από τους 472 απολυμένους της εταιρίας.
Τον Ιούλιο του 2007 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έλαβε μια σοβαρή καταγγελία, η οποία αφορούσε τη μεταβίβαση των μεταλλείων Κασσάνδρας.
Το περιεχόμενο της καταγγελίας αφορούσε κρατική ενίσχυση προς την «Ελληνικός Χρυσός».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διερεύνησε το περιεχόμενο των καταγγελιών και κατέληξε ότι επρόκειτο για κρατική ενίσχυση, κατά παράβαση των κανόνων της ΕΕ.
Η εταιρία δεν επιβαρύνθηκε ούτε καν με φόρους επί των συναλλαγών, ενώ πωλήθηκε σε πολύ χαμηλότερο τίμημα από το κανονικό.
Ο Χρήστος Πάχτας είχε χαρίσει στους κ.κ. Μπόμπολα και Κούτρα περί τα 15,4 εκατ. ευρώ, τα οποία το ελληνικό δημόσιο έπρεπε να πάρει πίσω.
Τα μεταλλεία της Κασσάνδρας εκμεταλλευόταν μέχρι τότε η εταιρία TVX hellas, θυγατρική της kinross. Οι δύο εταιρίες ζητούσαν απεγνωσμένα να απεμπλακούν από την επένδυση τους στην Ελλάδα. Μάλιστα, η TVX hellas είχε προχωρήσει σε κήρυξη πτώχευσης, επικαλούμενη χρέη ύψους 216.156.000 ευρώ προς >>>
τη μητρική εταιρία kinross, το ΙΚΑ, τα Δημοσία Ταμεία, τους εργαζομένους και τους προμηθευτές της.
Η αίτηση έγινε δεκτή στις αρχές Νοεμβρίου 2003 από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Ένα μήνα μετά, στις 13 Δεκεμβρίου 2003, το ελληνικό δημόσιο αγόρασε τα μεταλλεία Κασσάνδρας από την εταιρία TVX Hellas.
Το τίμημα της εξαγοράς ανήλθε σε 11 εκατ. ευρώ.
Την ίδια μέρα το ελληνικό δημόσιο μεταπώλησε τα μεταλλεία Κασσάνδρας στην εταιρία «Ελληνικός Χρυσός», θυγατρική της Ελληνική Τεχνοδομική ΑΕ.
Η εταιρία είχε ιδρυθεί μερικές μέρες πριν με μετοχικό κεφάλαιο που δεν ξεπερνούσε τα 60.000 ευρώ.
Με αποκλειστικούς μετόχους την ΑΚΤΩΡ, συμφερόντων Μπόμπολα, και τον Δημήτρη Κούτρα, γενικό διευθυντή της ΑΚΤΩΡ.
Είχε προηγηθεί η υπογραφή ενός «μνημονίου συνεργασίας» μεταξύ της ΑΚΤΩΡ, του Δημήτρη Κούτρα, της European Coldfields και της Clobal Mineral Resources. Ιδρυτής και μεγαλομέτοχος της European Coldfields ήταν ο ρουμάνος επιχειρηματίας Φρανκ Τίμις, ο οποίος έλεγχε και την clobal mineral Resources.
Το τίμημα της μεταπώλησης ήταν ακριβώς το ίδιο με αυτό της αγοράς, ενώ παράλληλα δόθηκαν στην Ελληνική Τεχνοδομική ΑΕ και άλλα 70 περιουσιακά στοιχεία των μεταλλείων.
Η πώληση έγινε απευθείας, χωρίς δημόσιο διαγωνισμό, όπως ορίζει το ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Έξι μήνες αργότερα η αξία των στοιχείων ενεργητικού των μεταλλείων εκτιμούνταν σε 408 εκατ. Ευρώ.
Στις 8 Ιανουαρίου 2004 η Βουλή κύρωσε τη συμφωνία. Η απόφαση έφερε την υπογραφή του κ. Πάχτα και ήταν ιδιαίτερα γαλαντόμα για τα συμφέροντα του κ. Μπόμπολα. Όχι όμως και για το ελληνικό δημόσιο. Ο στενός συνεργάτης του κ. Σημίτη χάρισε ουσιαστικά στην TVX 2,2 εκατ. ευρώ από βεβαιωμένους φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, ενώ το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε 11 εκατ. ευρώ για αποζημιώσεις των 472 απολυμένων της TVX και 28 εκατ. ευρώ για πρόγραμμα επανακατάρτισης των 350 από τους 472 απολυμένους της εταιρίας.
Τον Ιούλιο του 2007 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έλαβε μια σοβαρή καταγγελία, η οποία αφορούσε τη μεταβίβαση των μεταλλείων Κασσάνδρας.
Το περιεχόμενο της καταγγελίας αφορούσε κρατική ενίσχυση προς την «Ελληνικός Χρυσός».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διερεύνησε το περιεχόμενο των καταγγελιών και κατέληξε ότι επρόκειτο για κρατική ενίσχυση, κατά παράβαση των κανόνων της ΕΕ.
Η εταιρία δεν επιβαρύνθηκε ούτε καν με φόρους επί των συναλλαγών, ενώ πωλήθηκε σε πολύ χαμηλότερο τίμημα από το κανονικό.
Ο Χρήστος Πάχτας είχε χαρίσει στους κ.κ. Μπόμπολα και Κούτρα περί τα 15,4 εκατ. ευρώ, τα οποία το ελληνικό δημόσιο έπρεπε να πάρει πίσω.
Η (ν)τροπολογία για το Πόρτο Καράς
Μερικές μέρες αργότερα ο σημερινός Δήμαρχος του Αριστοτέλη Χαλκιδικής,
προχώρησε και σε δεύτερο ατόπημα.
Επιχείρησε ανεπιτυχώς να περάσει στην
ελληνική Βουλή φωτογραφική διάταξη υπέρ του επιχειρηματία Κωνσταντίνου Στέγγου για το ξενοδοχείο Πόρτο Καράς.
Μια τροπολογία που έβαλε ταφόπλακα στην υπουργική του σταδιοδρομία και έμεινε στην ιστορία ως «ντροπολογία» Πάχτα.
Η τροπολογία συμπεριλήφθηκε σε αναπτυξιακό νομοσχέδιο της τότε
κυβέρνησης.
Με αυτή ο ιδιοκτήτης του Πόρτο Καράς μπορούσε να προχωρήσει στην ανέγερση πολυτελών κατοικιών μέσα σε 17.000 στρέμματα δάσους στη Σιθωνία της Χαλκιδικής.
Εννιά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έβαλαν την υπογραφή τους.
Μεταξύ αυτών οι Γ. Κίρκος, Κ. Διαμαντής, Σπ. Βούγιας, I. Ανθόπουλος, Ν. Στρατηλάτης, Π. Κουρουμπλής, Π. Φλώρος, Θ. Κατσανέβας και Αλ. Χρυσανθακόπουλος.
Με αυτή ο ιδιοκτήτης του Πόρτο Καράς μπορούσε να προχωρήσει στην ανέγερση πολυτελών κατοικιών μέσα σε 17.000 στρέμματα δάσους στη Σιθωνία της Χαλκιδικής.
Εννιά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έβαλαν την υπογραφή τους.
Μεταξύ αυτών οι Γ. Κίρκος, Κ. Διαμαντής, Σπ. Βούγιας, I. Ανθόπουλος, Ν. Στρατηλάτης, Π. Κουρουμπλής, Π. Φλώρος, Θ. Κατσανέβας και Αλ. Χρυσανθακόπουλος.
Λίγες μέρες μόλις πριν από τις εθνικές εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004 ο αγαπημένος του κ. Σημίτη Χρήστος Πάχτας έδινε τη χαριστική βολή όχι μόνο στην τότε κυβέρνηση αλλά και στη δική του πολιτική σταδιοδρομία.
Κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως η τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Βάσω Παπανδρέου και ο υπουργός Οικονομικών Νίκος Χριστοδουλάκης, εξέφρασαν ανοιχτά την οργή τους και δήλωσαν ότι η επίμαχη τροπολογία θα καταργηθεί.
Στις 23 Ιανουαρίου 2004 ο Χρήστος Πάχτας αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμα του, παρότι αρχικά είχε αρνηθεί.
Μέσα σε μια βραδιά κατάφερε να χάσει όλα όσα είχε χτίσει για χρόνια ολόκληρα κάτω από την ομπρέλα προστασίας του Κώστα Σημίτη.
.........................................
Το 2010, αποφάσισε να ασχοληθεί και πάλι με τα κοινά.
Στις δημοτικές εκλογές κατέβηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος και κατόρθωσε να εκλεγεί, με σημαία τη λειτουργία των μεταλλείων Χαλκιδικής.
Ακόμη και τώρα δεν παύει να θεωρεί τα μεταλλεία ως αναπτυξιακό μονόδρομο για την περιοχή και μοναδική ευκαιρία για την εξασφάλιση θέσεων εργασίας
Δεν δίστασε μάλιστα δημόσια να πει το αμίμητο, ότι «η μεταλλουργία χρυσού είναι μια μονάδα αντιρρύπανσης».
Συχνά πυκνά αναφέρεται σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο σαν να πρόκειται για στέλεχος της εταιρίας.
«Θα προσλάβουμε»
είναι η μόνιμη επωδός στα χείλη του, κάνοντας τα στελέχη της εταιρίας
να τρίβουν τα χέρια τους.
Άλλωστε στο πρόσωπο του έχουν βρει έναν
αυτόκλητο υπερασπιστή των συμφερόντων τους.
Παρά τις προσπάθειες όμως και την ενασχόληση εκ νέου με τη κοινά, η
περίπτωση Πάχτα δεν θυμίζει σε τίποτα κάτι από την αίγλη του «άγιου
Πάχτα».
Το παρελθόν εξακολουθεί να στοιχειώνει τις κινήσεις του, όπως
επίσης και οι αμαρτίες που κουβαλά.
Παρά τη μεθοδικότητά του εδώ και
χρόνια να σβηστούν από τη μνήμη των συμπολιτών του.
Η περίπτωση του θυμίζει τα λόγια του ισπανοαμερικανού φιλόσοφου Τζορτζ Σανταγιάνα: «Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει».
Η περίπτωση του θυμίζει τα λόγια του ισπανοαμερικανού φιλόσοφου Τζορτζ Σανταγιάνα: «Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου