Oι Γάλλοι μετά τον θάνατο του 21χρονου ακτιβιστή αναστέλλουν τις εργασίες στον υδροβιότοπο της Τεστέτ. Κάνουν πίσω για να... ανασυνταχθούν οι γαλλικές αρχές στο αιματοβαμμένο
(πλέον) μέτωπο του αμφιλεγόμενου φράγματος κατά μήκος του δάσους Σιβέν,
στον υδροβιότοπο της Τεστέτ. Μετά τον τραγικό θάνατο του 21χρονου ακτιβιστή Ρεμί Φρες στη διάρκεια
διαδήλωσης διαμαρτυρίας κατά της κατασκευής του φράγματος πριν από δέκα
ημέρες, που έβαλε φωτιά σε ολόκληρη τη χώρα (διαβάστε εδω κι εδω) , και μετά τις κωμικοτραγικές
δηλώσεις της υπουργού Περιβάλλοντος Σεγκολέν Ρουαγιάλ περί «λάθος
εκτιμήσεων» (!!!) σε ό,τι αφορά την εξέλιξη >>>
των εργασιών στο εργοτάξιο,
το περιφερειακό συμβούλιο της Ταρν έσπευσε να υψώσει τη λευκή σημαία:
«Οι εργασίες για την κατασκευή του φράγματος θα ανασταλούν» ανακοίνωσε.
Βέβαια, παρά το γεγονός ότι στην ανακοίνωση δεν γίνεται λόγος για συγκεκριμένο διάστημα αναστολής – κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει πολλούς στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για «επ’ αόριστον» αναστολή –, ο αντιπρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου Ντιντιέ Ουλέ έσπευσε να αφήσει «ανοιχτό» ένα παραθυράκι επισημαίνοντας ότι η απόφαση αυτή «δεν σημαίνει ότι το σχέδιο εγκαταλείφθηκε».
Πώς θα μπορούσε άλλωστε...
Mελέτη
Το «σχέδιο» κατασκευής του φράγματος, που πήρε την τελική έγκριση μόλις το 2013 (με ευρεία πλειοψηφία στο περιφερειακό συμβούλιο), έχει πέσει στο τραπέζι ήδη από τη δεκαετία του 1980, όταν η Αναπτυξιακή Εταιρεία Περιβαλλοντικής Διαχείρισης στις Πλαγιές της Γασκώνης (CACG) έριξε την ιδέα - βόμβα:
Να δημιουργηθεί ένα φράγμα στο βορειοδυτικό τμήμα της Ταρν
με δυνατότητα συγκράτησης 1,5 εκατ. κυβικών μέτρων νερού.
Το φράγμα θα
κόστιζε 7,8 εκατ. ευρώ και το 70% του νερού θα προοριζόταν για τις
ανάγκες περίπου 20 μεγάλων αγροκτημάτων της περιοχής.
Περίπου 20 χρόνια μετά, το 2001, το Περιφερειακό Συμβούλιο ζήτησε να γίνει μια περιβαλλοντική μελέτη για την κατασκευή του φράγματος, καθώς το σημείο όπου σχεδιαζόταν να κατασκευαστεί θα έθετε αδιαμφισβήτητα σε κίνδυνο τον προστατευμένο υδροβιότοπο της Τεστέτ στο δάσος Σιβέν.
Περίπου 20 χρόνια μετά, το 2001, το Περιφερειακό Συμβούλιο ζήτησε να γίνει μια περιβαλλοντική μελέτη για την κατασκευή του φράγματος, καθώς το σημείο όπου σχεδιαζόταν να κατασκευαστεί θα έθετε αδιαμφισβήτητα σε κίνδυνο τον προστατευμένο υδροβιότοπο της Τεστέτ στο δάσος Σιβέν.
Ο συγκεκριμένος μοναδικός υδροβιότοπος καλύπτει μια έκταση 18,8 εκταρίων
και φιλοξενεί, σύμφωνα με τους επιστήμονες, 94 προστατευόμενα είδη και
«η οποιαδήποτε καταστροφή, αλλοίωση, μετατροπή ή υποβάθμιση του
περιβάλλοντος που φιλοξενεί προστατευόμενα είδη» απαγορεύεται ρητά από
τη γαλλική νομοθεσία και τον Εθνικό Περιβαλλοντικό Κώδικα.
Έτσι κι
έγινε.
Παραγγέλθηκαν διαδοχικές μελέτες και εκθέσεις από τις τοπικές
αρχές.
Όλες, μα όλες έκαναν λόγο για «μεγάλο κίνδυνο» καταστροφής του
υδροβιότοπου.
Η πιο πρόσφατη μάλιστα παραδόθηκε το 2012 και υποστήριζε πως η υλοποίηση
του σχεδίου κατασκευής του φράγματος θα έχει ως αποτέλεσμα την άμεση ή
έμμεση καταστροφή 12,7 εκταρίων.
Και πάλι όμως, οι προειδοποιήσεις των
ειδικών δεν φαίνεται να ήταν αρκετές.
Η εταιρεία κατασκευής πρότεινε μια
σειρά από «διορθώσεις» και το περιφερειακό συμβούλιο έβαλε, υποτίθεται,
«αυστηρά όρια και προϋποθέσεις» προκειμένου να προχωρήσει το σχέδιο.
Τελικά, το 2013 το εργοτάξιο έβαλε μπροστά τις μηχανές...
Αποτέλεσμα;
Η εταιρεία κατασκευής έκανε του κεφαλιού της, παραβιάζοντας
κάθε «αυστηρό όριο και προϋπόθεση» που της είχαν δήθεν ορίσει.
Φυσικά,
κανείς δεν ήταν εκεί για να την ελέγξει.
Κανείς, πέραν των «γραφικών» –
όπως τους αντιμετώπιζαν μέχρι πριν από λίγο – ακτιβιστών.
Η κορύφωση της
αντίστασης κατά της κατασκευής του φράγματος ήρθε την περασμένη
εβδομάδα με τις γνωστές, τραγικές εξελίξεις και τον θάνατο του 21χρονου
φοιτητή Ρεμί Φρες από χειροβομβίδα αστυνομικού που έσκασε στην πλάτη
του.
Έπειτα από κάποια 24ωρα, κατά τα οποία η αστυνομία έκανε τον… Κινέζο
κωλυσιεργώντας με ανακοινώσεις τύπου «είναι ακόμη άγνωστη η ακριβής
αιτία θανάτου» του Ρεμί, οι αρχές αναγκάστηκαν σε κάποιου είδους
υποχώρηση.
Ξαφνικά, το υπουργείο Περιβάλλοντος έκρινε πως υπάρχουν
«λάθος εκτιμήσεις» στο σχέδιο και οι περιφερειακές αρχές θυμήθηκαν πως
υπάρχει και αντίλογος.
Δυστυχώς, βέβαια, η ιστορία έχει δείξει πως ύστερα από κάποιο
σοκαριστικό για την κοινωνία απρόσμενο γεγονός, οι αρχές έχουν την τάση
να κρατάνε «συμβιβαστική» στάση με στόχο να κατευνάσουν προσωρινά τα
πνεύματα και, κυρίως, να ρίξουν στάχτη στα μάτια.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου