Ενώ οι ΣαμαροΒενιζέλοι Ξεπουλάνε, Κύμα ...Απο-ιδιωτικοποιήσεων, στον κόσμο

προβοκατορας

...για περάστε, για περάστε...

Ενώ στην Ελλάδα των μνημονίων, οι ιδιωτικοποιήσεις (ή οι -και καλά- "μεταρυθμίσεις"), προβάλλονται σαν ο μοναδικός δρόμος για την "ανάπτυξη" κι ενώ οι ΣαμαροΒενιζέλοι (ξε)πουλάνε "τη μάνα τους και τον πατέρα τους", είτε επειδή ..."το ζητάει η τρόϊκα" (!) είτε απροκάλυπτα προς όφελος μεγαλοεργολάβων και ιδιωτών "επενδυτών" (σ.σ. ξέρουμε, ξέρουμε πολύ καλά, εδώ στη ΒΑ Χαλκιδική), στην Ευρώπη (ακόμα και στη Γερμανία) αλλά και σε πολλά μέρη της γης, οι Δήμοι και οι κοινωνίες, κάνουν ακριβώς το αντίθετο: προχωρούν σε απο-ιδιωτικοποιήσεις, διώχνουν δηλαδή τους ιδιώτες και ξαναφέρνουν υπό Δημόσιο έλεγχο >>>

βασικά κοινωνικά αγαθά...  

Κύμα απο-ιδιωτικοποιήσεων

Κινητοποιήσεις πολιτών υπέρ του δημοψηφίσματος για την επανακοινωνικο-ποίηση των δικτύων ηλεκτρισμού του Αμβούργου τον Σεπτέμβριο του 2013

[...] Ο Δήμος του Αμβούργου, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας, συμφώνησε κατ’ αρχάς με τη σουηδική πολυεθνική Vattenfall και τη γερμανική E.Οn να επαναγοράσει τα δίκτυα ηλεκτρισμού που διαχειρίζονταν έναντι 400 εκατ. ευρώ, αποκτώντας έτσι το 100% των μετοχών της εταιρείας (από το 25,1% που κατείχε). Την ίδια τύχη αναμένεται να έχει και το αέριο το 2015, ενώ τα δίκτυα θέρμανσης προβλέπεται να περάσουν στα χέρια του Δημοσίου το 2019 [...]

[...] Το φαινόμενο δεν είναι μόνο γερμανικό αλλά οικουμενικό. Την τελευταία 10ετία εκατοντάδες πόλεις του πλανήτη έχουν προχωρήσει σε απο-ιδιωτικοποιήσεις βασικών υπηρεσιών ανακτώντας τον δημόσιο και κοινοτικό έλεγχο καίριων τομέων, ιδίως της ενέργειας και του νερού, σύμφωνα με το Διεθνικό Ινστιτούτο του Αμστερνταμ: 

«Πολλοί δήμοι έχουν απογοητευτεί από την ιδιωτικοποίηση, κυρίως ως προς τα κόστη και την ποιότητα των υπηρεσιών. Η επανακοινωνικοποίησή τους αναδύεται ως απτή απάντηση, ως ένας νέος τρόπος να αναδομηθούν οι κοινωνικές υπηρεσίες σε πιο δημοκρατικές βάσεις»[...]

[...] Τα πλεονεκτήματα που υποσχόταν οι ιδιώτες -μείωση τιμών, αποδοτικότητα, ανταγωνισμός που ωφελεί τον καταναλωτή μέσα από την «ελευθερία επιλογής», έσοδα για τα δημοτικά ταμεία- αποδείχθηκαν φενάκη. 

Αντίθετα, οι τοπικές αρχές μακροπρόθεσμα έχασαν σημαντικά έσοδα, οι τιμές αυξήθηκαν, η ποιότητα υποβαθμίστηκε, πολλές χιλιάδες θέσεις εργασίας χάθηκαν, επιδεινώθηκαν οι εργασιακές συνθήκες, ελάχιστη δε μέριμνα υπήρξε για τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις.  

Σοβαρότερο ακόμη, οι αρχές στερήθηκαν τη δυνατότητα άσκησης κοινωνικής πολιτικής για ευάλωτες ομάδες και περιορίστηκαν οι ευκαιρίες για δημοκρατική συμμετοχική λήψη αποφάσεων σε θέματα που αφορούν τις βασικές καθημερινές ανάγκες των πολιτών [...]

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, στην efsyn.gr