Η ΑΥΓΗ. Ευτυχές το νέον έτος ! /// Κυβέρνηση τριών συνιστωσών

Πιο κοντά η πολιτική αλλαγή μετά τη βεβιασμένη απόφαση για επίσπευση της προεδρικής εκλογής

Το αίτημα στο Eurogroup για παράταση του Μνημονίου κατά δύο μήνες είναι η τελευταία πολιτική πράξη της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου, που επιχειρεί να εκβιάσει την ψήφο των βουλευτών κρύβοντας τα νέα μέτρα. Αναγκαστική έξοδο, διά της επίσπευσης της διαδικασίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, επιχειρεί η κυβέρνηση Σαμαρά -  Βενιζέλου μετά το ναυάγιο της πολιτικής της, το φιάσκο των σχεδίων για "έξοδο στις αγορές" και τις προσδοκίες για εκπτώσεις της τρόικας στα μέτρα που η ίδια είχε προσυπογράψει. Το κυβερνητικό αδιέξοδο επέτεινε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας επί του προϋπολογισμού, το οποίο κατέδειξε ότι το όνειρο των 180 ψήφων για παράταση του κυβερνητικού βίου είναι απατηλό. 

Έτσι, μπροστά στο ενδεχόμενο να καταρρεύσει στη Βουλή και να συντριβεί στις κάλπες, η κυβέρνηση ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας στις 17 του μήνα, με την τρίτη >>>

 

ψηφοφορία να διεξάγεται στις 29, μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, με πρόσχημα την επίλυση του "πολιτικού προβλήματος".

Νωρίτερα, ωστόσο, είχε φροντίσει να πάρει από το Eurogroup δίμηνη παράταση του τρέχοντος Μνημονίου για να μη μείνει η χώρα απροστάτευτη! 

Έστω και υπ' αυτές τις συνθήκες, ο Ιανουάριος μπορεί να αποδειχθεί ο μήνας της ανατροπής και να αποτελέσει αφετηρία μιας νέας φάσης ανασυγκρότησης της χώρας.

Κυβέρνηση τριών συνιστωσών 

 

Η τελευταία μέρα της συζήτησης στη Βουλή για τον προϋπολογισμό έδειξε ξεκάθαρα κάτι που είχε ήδη αρχίσει να φαίνεται: 
Ότι η κυβέρνηση αποτελείται από τουλάχιστον τρεις αλληλοϋποβλεπόμενες ή έστω αποκλίνουσες ως προς τους σχεδιασμούς συνιστώσες, κάτι το οποίο με τη σειρά του σημαίνει ότι δεν υπάρχει σενάριο σταθερότητας ή επιβίωσης για το παρόν σχήμα.
 
Η μια συνιστώσα είναι ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης και, όπως κατέστη σαφές και από την ομιλία του την Κυριακή, εκπροσωπεί τον Β. Σόιμπλε, του οποίου τη ρητορική αναμασά σχεδόν μέσα σε εισαγωγικά. 
Ο κ. Χαρδούβελης καταρρίπτει σε κάθε ευκαιρία την κυβερνητική αισιοδοξία φτάνοντας στο σημείο να παραδέχεται ότι έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Η δεύτερη συνιστώσα είναι ο κ. Βενιζέλος, ο οποίος φαίνεται να αντιλαμβάνεται τα όρια ελαστικότητας του κόμματός του και τον κίνδυνο πλήρους εξαφανίσεως εάν πει ναι σε αρκετά από αυτά που διαλαμβάνονται στα e-mail που ανταλλάσσει ο κ. Χαρδούβελης με την τρόικα. 
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι φέτος οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν χειροκρότησαν την ομιλία του πρωθυπουργού.
Η τρίτη συνιστώσα είναι ο πρωθυπουργός και η πολύ στενή ομάδα του Μαξίμου και των "ταλιμπάν" (Σ. Βούλτεψη, Άδ. Γεωργιάδης), απομονωμένοι ακόμα και από την υπόλοιπη Νέα Δημοκρατία. 
Ο κ. Σαμαράς έχει υποστεί και χρεώνεται την αποτυχία και τη ματαίωση των προσδοκιών που καλλιέργησε, αλλά έχει διανύσει πλέον πολύ δρόμο στα "ναι" για να θυμάται πώς είναι το "όχι".

Η σημερινή κυβέρνηση δεν εμπνέει εμπιστοσύνη ούτε στο εξωτερικό ούτε στο εσωτερικό, ούτε καν στο εσωτερικό της. 
Γνωρίζει ότι δεν μπορεί να συγκεντρώσει τους 180, καθώς δεν είναι σε θέση να αφηγηθεί ένα μέλλον που να είναι πειστικό ακόμα και στους πρόθυμους να πεισθούν, πολλώ δε μάλλον στον λαό.
Μπροστά στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί ο κ. Σαμαράς δεν έχει παρά μόνο το όπλο του εκφοβισμού και της κινδυνολογίας κι αυτό θα ενταθεί πριν την προεδρική εκλογή που πλησιάζει. 
"Φοβάται ο κόσμος" επαναλάμβανε κάθε τρεις και λίγο προχθές στη Βουλή. 
Το πρόβλημα του κ. Σαμαρά είναι ότι αυτό που φοβάται ο κόσμος είναι το ίδιο το σχέδιο και οι υποσχέσεις του. 
Και πως είναι και ο ίδιος φοβισμένος.