Κι όμως υπάρχουν απαντήσεις στα "τείχη" και τους φράχτες Ιταλία: Χωριό-«φάντασμα» ζωντάνεψε από τους μετανάστες
Το Ριάτσε, ένα παραθαλάσσιο χωριό, στην περιοχή της Καλαβρίας, κινδύνευε να γίνει άλλο ένα χωριό-«φάντασμα» καθώς οι κάτοικοί του το εγκατέλειπαν αναζητώντας καλύτερη τύχη σε άλλες περιοχές της χώρας ή και στο εξωτερικό. Η παραγωγή είχε νεκρώσει, πολλά από τα σπίτια είχαν ερημώσει ενώ το σχολείο είχε βάλει λουκέτο λόγω της έλλειψης μαθητών.
Αυτά μέχρι πριν λίγα χρόνια. Σήμερα το Ριάτσε σφύζει από ζωή και η ανάπτυξή του είναι πρωτόγνωρη χάρη σε μια ιδέα του δημάρχου του και των τοπικών αρχών που επέτρεψαν σε πάνω από 200 μετανάστες από τη Σομαλία, την Αλβανία και το Ιράκ να εγκατασταθούν εκεί μόνιμα και να δουλέψουν.
Ο δήμαρχος Λουκάνο παραχώρησε όλα σχεδόν τα δημοτικά κτίρια στους μετανάστες αφού πρώτα να μετέτρεψε σε σπίτια και εργαστήρια. Από την πλευρά τους, οι ξένοι βοήθησαν στην ανακαίνιση αυτών των κτιρίων και επάνδρωσαν τις τοπικές επιχειρήσεις υαλουργίας και κοσμηματοποιίας καταφέρνοντας έτσι να εξασφαλίσουν ένα σταθερό εισόδημα το οποίο ξεπερνά τα 700 ευρώ το μήνα. Επίσης συνεχίζουν την μεγάλη παράδοση της περιοχής στην κατασκευή μπρούτζινων ειδών λαϊκής τέχνης.
Το "πείραμα" ξεκίνησε πριν από δώδεκα χρόνια, όταν ο δήμος επέτρεψε την εγκατάσταση Κούρδων μεταναστών. Σταδιακά άρχισαν να αντιμετωπίζονται και λύνονται τα προβλήματα ενσωμάτωσης των ξένων στην τοπική κοινωνία και να ξεπερνιούνται γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Σήμερα το Ριάτσε αποτελεί πρότυπο ανάπτυξης για την περιοχή η οποία μάλιστα είναι από τις φτωχότερες της Ιταλίας, με έντονα φαινόμενα ξενοφοβίας αλλά και υπό την "κατοχή" της Μαφία. Κι αυτό κάνει ακόμη πιο σημαντικό το εγχείρημα του δήμαρχου Λουκάνο και των τοπικών αρχών που αντί να χτίσουν τείχη και φράχτες προτίμησαν τον δρόμο της συμβίωσης και της ανάπτυξης με τους πρώην "λαθρομετανάστες".
Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου. Μην ξεχνάς, ότι τα σχόλια, υπάρχουν για έκφραση γνώμης, άποψης, διάλογο και ακόμη για ιδέες και προτάσεις. Εννοείται ότι εδώ δε βρίζουμε και δεν προσβάλλουμε κανέναν, κυρίως τους συνομιλητές μας, που είναι απλοί πολίτες, σαν εμάς. Πάντως, αν κάτι «πάει στραβά», η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Αν κρίνεις ότι θα συμμετέχεις με σχόλια σ’ αυτό το blog, καλό είναι (όχι υποχρεωτικό πάντως), να χρησιμοποιείς ένα ψευδώνυμο, για να «γνωριζόμαστε» και να συζητάμε καλύτερα…
Κι όμως υπάρχουν απαντήσεις στα "τείχη" και τους φράχτες
ΑπάντησηΔιαγραφήΙταλία: Χωριό-«φάντασμα» ζωντάνεψε από τους μετανάστες
Το Ριάτσε, ένα παραθαλάσσιο χωριό, στην περιοχή της Καλαβρίας, κινδύνευε να γίνει άλλο ένα χωριό-«φάντασμα» καθώς οι κάτοικοί του το εγκατέλειπαν αναζητώντας καλύτερη τύχη σε άλλες περιοχές της χώρας ή και στο εξωτερικό. Η παραγωγή είχε νεκρώσει, πολλά από τα σπίτια είχαν ερημώσει ενώ το σχολείο είχε βάλει λουκέτο λόγω της έλλειψης μαθητών.
Αυτά μέχρι πριν λίγα χρόνια. Σήμερα το Ριάτσε σφύζει από ζωή και η ανάπτυξή του είναι πρωτόγνωρη χάρη σε μια ιδέα του δημάρχου του και των τοπικών αρχών που επέτρεψαν σε πάνω από 200 μετανάστες από τη Σομαλία, την Αλβανία και το Ιράκ να εγκατασταθούν εκεί μόνιμα και να δουλέψουν.
Ο δήμαρχος Λουκάνο παραχώρησε όλα σχεδόν τα δημοτικά κτίρια στους μετανάστες αφού πρώτα να μετέτρεψε σε σπίτια και εργαστήρια. Από την πλευρά τους, οι ξένοι βοήθησαν στην ανακαίνιση αυτών των κτιρίων και επάνδρωσαν τις τοπικές επιχειρήσεις υαλουργίας και κοσμηματοποιίας καταφέρνοντας έτσι να εξασφαλίσουν ένα σταθερό εισόδημα το οποίο ξεπερνά τα 700 ευρώ το μήνα. Επίσης συνεχίζουν την μεγάλη παράδοση της περιοχής στην κατασκευή μπρούτζινων ειδών λαϊκής τέχνης.
Το "πείραμα" ξεκίνησε πριν από δώδεκα χρόνια, όταν ο δήμος επέτρεψε την εγκατάσταση Κούρδων μεταναστών. Σταδιακά άρχισαν να αντιμετωπίζονται και λύνονται τα προβλήματα ενσωμάτωσης των ξένων στην τοπική κοινωνία και να ξεπερνιούνται γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Σήμερα το Ριάτσε αποτελεί πρότυπο ανάπτυξης για την περιοχή η οποία μάλιστα είναι από τις φτωχότερες της Ιταλίας, με έντονα φαινόμενα ξενοφοβίας αλλά και υπό την "κατοχή" της Μαφία. Κι αυτό κάνει ακόμη πιο σημαντικό το εγχείρημα του δήμαρχου Λουκάνο και των τοπικών αρχών που αντί να χτίσουν τείχη και φράχτες προτίμησαν τον δρόμο της συμβίωσης και της ανάπτυξης με τους πρώην "λαθρομετανάστες".