αν
κοιτάς ή αν όντως βλέπεις, κάτι που κάποτε θεωρούνταν ιδιαίτερα
σημαντικό.
Αν δούμε λοιπόν τη φωτογραφία με τους 15 – 20 αλληλέγγυους έξω από
την πλαϊνή είσοδο της Βουλής, από την… εισβολή της Τετάρτης,
αν δούμε τι
γράφει το πανό που κρατάνε,
τα ρούχα που φοράνε,
τη στάση των σωμάτων,
τις εκφράσεις των προσώπων,
τι συμπέρασμα βγαίνει;
Τι θα έγραφες ή τι θα
έλεγες για να περιγράψεις αυτήν την φωτογραφία;
Η μόνη περιγραφή που
έχει κάποια σχέση με την πραγματικότητα ήταν αυτή της ανακοίνωσης του
γραφείου Τύπου της Βουλής, που απ’ ότι κατάλαβα ήταν της Προέδρου της
Βουλής.
Όλες οι άλλες ανακοινώσεις και δηλώσεις πολύ απλά δεν είχαν
καμία σχέση με τη συγκεκριμένη φωτογραφία, οι περιγραφές αφορούσαν κάτι
εντελώς διαφορετικό.
Προφανώς για τους φασίστες, εντός και εκτός του Κόμματος της Ενωμένης
Δεξιάς, το να ακούγονται στο προαύλιο της Βουλής συνθήματα όπως αυτά
για το πάθος για τη λευτεριά που είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά,
είναι κάτι πολύ επικίνδυνο για τη… δημοκρατία των σωφρονιστικών και
ψυχιατρικών καταστημάτων, των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών, των
κρατητηρίων και των αυτόφωρων, των πόλεων που μοιάζουν να βρίσκονται σε
καθεστώς κατοχής από ξένη δύναμη.
Όμως για την Αριστερά,
είτε για αυτήν
που θέλει να κυβερνήσει τώρα
είτε για αυτήν που περιμένει τη Δευτέρα
Παρουσία,
τι πράγμα και με ποιον τρόπο μπήκε σε κίνδυνο
από την… εισβολή
στο προαύλιο της Βουλής;
Ευτυχώς που η Ζωή βλέπει καλά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου