Σε σκοτεινές εποχές για τη χώρα και στις πιο φρικτές παραδόσεις της παράταξης που εκπροσωπεί παλινδρομεί η ομάδα Σαμαρά, προκειμένου να αλλάξει την ατζέντα και να δημιουργήσει ασφυκτικές για την κοινωνία συνθήκες. 
Συνθήκες φόβου και πειθαναγκασμού, που ξεκινούν από την καθημερινότητα για να καταλήξουν στην επανάληψη του σκηνικού εκβιασμών του 2012, όπως ήδη μας προϊδεάζουν κορυφαίοι υπουργοί.
Τρανό παράδειγμα, ο χώρος της εκπαίδευσης, όπου η κυβέρνηση, μην έχοντας άλλο εργαλείο εκτός από το σφυρί της καταστολής, βλέπει τους μαθητές και τους φοιτητές ως... πρόκες. 
Η στάση Φορτσάκη στο Πανεπιστήμιο, αλλά και οι συλλήψεις μαθητών στη Λαμία και στον Χολαργό από την αστυνομία δείχνουν μια προσπάθεια εμπέδωσης του κλίματος "νόμος και τάξις" στον χώρο της Παιδείας. 
Έναν χώρο, ο οποίος χειμάζεται από ελλείψεις, υποχρηματοδότηση και εγκατάλειψη, για τα οποία η απάντηση της κυβέρνησης είναι η δίωξη των ίδιων των θυμάτων της πολιτικής της.

Στην ίδια ακριβώς αντίληψη, που θυμίζει τραυματικές για τον τόπο εποχές, η ομάδα Σαμαρά επιχειρεί να παίξει και με τα λεγόμενα "εθνικά θέματα" και μάλιστα με το Κυπριακό, αναζητώντας εντυπώσεις. 
Τα θέματα, όμως, αυτά είναι "εν ου παικτοίς". 
Το συνεχιζόμενο, επί 40 χρόνια δράμα της κατοχής του 40% της Κύπρου από την Τουρκία δεν προέκυψε εν κενώ, αλλά μετά από την άφρονα ή πρακτόρικη απόφαση της χούντας του Ιωαννίδη να αναβαπτιστεί στη συνείδηση των Ελλήνων παίζοντας με το Κυπριακό. 
Αν δεν τα ξέρει αυτά ο κ. Σαμαράς, μπορεί να ρωτήσει τον κ. Μπαλτάκο ή τον κ. Βορίδη.