Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Δύο λέξεις: Αξιοπρέπεια, Αλληλεγγύη

«Και τι πάει να πει να ζει κάποιος με αξιοπρέπεια; Εγώ για να ζήσω με αξιοπρέπεια χρειάζομαι τουλάχιστον πέντε χιλιάδες ευρώ το μήνα…» μονολογούσε πριν από λίγο καιρό ένας, ας πούμε, στενός συνεργάτης του Βαγγέλη Βενιζέλου. Πράγματι, η σχέση με την έννοια της Αξιοπρέπειας είναι μία κατάσταση σε εξέλιξη και αλλιώς το νιώθεις, γιατί βασικά είναι αίσθηση, σε κάθε εποχή, ουσιαστικά σε κάθε ζωή. Όταν γίνεσαι καθίκι κάνεις πως δεν γνωρίζεις τι πάει να πει Αξιοπρέπεια, αναρωτιέσαι πόσα χρήματα χρειάζονται για να ζήσει κάποιος με Αξιοπρέπεια, αν μπορούν να ζήσουν όλοι >>>




αξιοπρεπώς με τα ίδια χρήματα και κυρίως: γίνεται κάποιος να ζήσει με Αξιοπρέπεια χωρίς να αντιλαμβάνεται την ευθύνη της αποπληρωμής των σπασμένων του πάρτι που έκαναν τα προηγούμενα χρόνια η πολιτική και η οικονομική ελίτ; 

«Η αλληλεγγύη έχει και δεσμεύσεις, υποχρεώσεις» είπε πριν από λίγες μέρες ο πρόεδρος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, σοσιαλδημοκράτης, Μάρτιν Σουλτς και μαζί του συμφώνησε ένα… πλήθος δημοσιογράφων που βρίσκεται σε βαθιά κατάθλιψη από τα τέλη του Γενάρη. 
Πράγματι, η Αλληλεγγύη έχει πολλές διαστάσεις και όντως υπάρχει μία που έχει και υποχρεώσεις και δεσμεύσεις, αλλά αυτή είναι η χειρότερη, ουσιαστικά είναι μία μίξη με τοκογλυφία και νταβατζηλίκι, άρα ουσιαστικά δεν πρόκειται για Αλληλεγγύη. 
Η Αλληλεγγύη, για να επιστρέψουμε στα βασικά, είναι το ίδιο σημαντική για αυτόν/αυτήν που τη δέχεται και για αυτόν/αυτήν που τη δίνει

Προφανώς κανένας Σουλτς, κανένας Πρετεντέρης δεν μπορεί να καταλάβει αυτή τη διάσταση. 
Το μυαλό τους είναι στην τοκογλυφία και το νταβατζηλίκι. 
Η απ’ εδώ πλευρά δεν έχει πολλές επιλογές, η βασική είναι να κινηθεί στο δρόμο που ορίζουν η Αξιοπρέπεια και η Αλληλεγγύη. 
Εντάξει, υπάρχουν σαφέστατα προβλήματα στις συνεννοήσεις με τους… εταίρους, υπάρχουν όμως και οι πολλοί καλοί άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη με τους οποίους καταλαβαινόμαστε τέλεια και αυτό είναι μία εξαιρετική αρχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: