Στάθης στον eniko
Κάποτε η Ευρωπαϊκή Ενωση είχε κράτη-μέλη.
Δεν ήταν ποτέ τα κράτη-μέλη της, αλλά τουλάχιστον αποτελείτο από κράτη-μέλη.
Στη συνέχεια η Ευρωπαϊκή Ενωση έκανε ένα βήμα μπροστά και χίλια πίσω: έγινε το Διευθυντήριό της
(Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία) - άτυπο Διευθυντήριο, αλλά
αυτό διηύθυνε τα πράγματα, διότι οι ενωσιακοί θεσμοί, πλην των Συνόδων
Κορυφής και της (σοβιετικού τύπου) γραφειοκρατίας, ήταν απλώς
μπουρδίτσες.
Στη συνέχεια η Ενωση έκανε ακόμα ένα (νεοφιλελεύθερο) βήμα μπροστά και δέκα χιλιάδες βήματα πίσω (προς την κοινωνική αναλγησία) κι έγινε Γαλλογερμανικός Αξων.
Μετ’ ου πολύ η Γαλλία (Σαρκοζί, Ολάντ) πήγε για τυρί και στον θρόνο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Εθνους απέμεινε μόνη η φύρερ φον φράου Μέρκελ.
Βεβαίως,
τα όρια της νέας Αγίας (Καλβινιστικής, Καθολικής και πολιτικώς ορθής)
Γερμανικής Αυτοκρατορίας είναι κατά πολύ ευρύτερα της παλαιότερης Αγίας
(επίσης) Ρωμαϊκής τοιαύτης, του Α’ Ράιχ, του Β’ Ράιχ - εις ό,τι δε αφορά το Γ’ Ράιχ, υπολείπεται μόνον κατά τα ρωσικά εδάφη, δυο-τρεις γενοκτονίες και τα ευαγή... >>>